O sábado (onte) saíronme as xogadas e goles que levaban tempo agachadas nalgún lado. Na primera xogada perigrosa que cheguei a portería e, xa a portería vacía, o balón deume no pau xa pensei que ía a ser o das últimas xornadas: o de asustar si pero o de meter non. Para levantarme deste fracaso, na seguinte xogada fun un pouco “chupona” e en lugar de pasarlle o balón o compañeiro cando cheguei á zona de tiro, culminei eu a xogada con fe e ¡¡foi gol!!.
A partir de ahí todo estivo feito. Xoguei en defensa, subín balóns e marquei goles. Xa non me lembro se marquei 4 ou 5, o que si me lembro e que dous foron coa perna esquerda (que a teño pouco máis que para apoiar) e ún foi en xogada “de estrela” saíndo co balón desde a defensa, facéndome un autopase co xogador de peche e dende a beira do área marcando un golazo!!!
Tamén comentar que hoxe estou molida e non é normal. Quizais o motivo é que onte xogamos catro contra catro (faltáronnos dous), de ahí que houbese máis goles do normal nisto do fútbol sala (penso que quedamos 13 a 11 pero xa non me lembro… o resultado non é o importante). Aparte, nunha xogada de ir dous ao balón, no afán de gañar e saír coa pelota, caímos os dous ao chan… e en quente non se nota moito… pero hoxe hai partes do corpo que están algo doloridas… algúns xa temos unha idade. 
¡¡Ah!! isto da idade faime recordar que onte xogamos solteiros contra casados, ¡¡e gañamos os casados!! 
